Do kanapy dokupiłam dodatkowe siedzisko w formie pufy z tapicerką welurową. Welur jest miły w dotyku i łatwy do czyszczenia, co doceniam po każdej letniej burzy, gdy zdarza się zapomnieć o zamknięciu okna. Pufa służy jako podnóżek, ale też jako stolik pomocniczy, gdy postawię na niej tacę z napojami. Wieczorami przenoszę ją na balkon i kładę na niej książkę oraz lampkę solarną. Mały mebel, który robi ogromną robotę. Przy okazji nauczyłam się, że tapicerka welurowa na balkonie wymaga impregnacji. Wystarczy spray do tkanin i regularne odkurzanie. W przeciwnym razie kurz i pyłki szybko osiadają na materiale, a mebel traci swój urok.
Zacznijmy od tego, co najważniejsze – mechanizmu rozkładania. Wiele osób myśli, że kanapa z funkcją spania to zawsze to samo, a tymczasem różnica między systemem wysuwanym a rozkładanym do przodu jest kolosalna. W moim poprzednim mieszkaniu miałam model z mechanizmem DL, który rozkładał się jak łóżko – siedzisko wysuwało się do przodu, a oparcie opadało płasko. Sprawdził się świetnie, bo nie wymagał odsuwania mebla od ściany, co w przypadku kanapy stojącej przy kaloryferze było zbawienne. Pamiętaj tylko, żeby przy zakupie zmierzyć wolną przestrzeń przed meblem – niektóre mechanizmy potrzebują nawet 30 centymetrów zapasu.
Kiedy wprowadzałam się do swojego pierwszego mieszkania na Mokotowie, miało dokładnie 32 metry kwadratowe. Salon musiał pełnić funkcję sypialni, jadalni i strefy relaksu, a jedynym meblem, który mógł to ogarnąć, była kanapa z funkcją spania. I choć początkowo traktowałam ją jako zło konieczne, po latach testowania różnych modeli wiem, że dobrze dobrana potrafi zmienić codzienne funkcjonowanie w małym mieszkaniu. Problem w tym, że na rynku jest tyle opcji, że łatwo się pogubić. Dlatego zamiast ogólników o wygodzie, opowiem o konkretach.
Ostatnia kwestia to styl i dopasowanie do wnętrza. Kanapa z funkcją spania nie musi być brzydkim, wielkim klockiem, który dominuje w salonie. Wiele marek oferuje teraz modele na smukłych nóżkach, które optycznie odciążają przestrzeń, albo z minimalistycznymi, prostymi liniami pasującymi do skandynawskich aranżacji. Ja wybrałam szarą tapicerkę welurową, która ładnie kontrastuje z drewnianą podłogą i nie krzyczy o uwagę. Ważne, żeby mebel nie był ani za duży, ani za mały w stosunku do reszty wyposażenia – zbyt masywna kanapa w maleńkim pokoju sprawi, że będzie ciasno, nawet gdy jest złożona.
Kolejnym krokiem był wybór materaca. Długo szukałam czegoś, co połączy funkcję spania i siedzenia. Ostatecznie zdecydowałam się na wersalkę z 16 cm materacem piankowym na stelarzu listwowym. Dlaczego to takie ważne? Stelaz listwowy zapewnia wentylację materaca od spodu, co eliminuje problem zaparowania i pleśni, szczególnie gdy śpią na niej goście. Pianka wysoka na 16 cm to kompromis między wygodą a możliwością składania mebla. Na początku myślałam, że to za mało, ale po kilku nocach na tym zestawie moi znajomi chwalili, że nie czują sprężyn ani nierówności.
Najczęściej słyszę od znajomych: „ale ja nie mam miejsca na dodatkowy schowek”. I tu jest sedno – pojemnik na pościel nie jest dodatkiem, tylko integralną częścią łóżka. W moim obecnym mieszkaniu mam łóżko z pojemnikiem na pościel o wymiarach 160×200 cm. Pod materacem kryje się przestrzeń głęboka na 35 cm. Bez problemu mieszczę tam cztery kołdry, sześć poduszek i trzy komplety pościeli. Kluczowy jest mechanizm otwierania. Testowałam wersję z podnoszonym stelażem na gazowych amortyzatorach i to działa idealnie. Nie trzeba zdejmować materaca, wystarczy pociągnąć za uchwyt.
Materac piankowy, który dokupiłam osobno, ma 16 cm grubości i leży na stelazu listwowym. Stelaz listwowy zapewnia cyrkulację powietrza, więc materac nie pleśnieje nawet w wilgotne dni. Na początku miałam obawy, czy pianka się nie odkształci, ale po roku użytkowania jest jak nowy. Ważne, żeby materac był oddychający, bo balkon latem nagrzewa się jak szklarnia. Wybrałam model z pokrowcem zdejmowanym i nadaje się do prania w 30 stopniach. Gdy zachodzi słońce, rozkładam go na wersalce i czytam książkę. Czasem nawet zasypiam na świeżym powietrzu, budząc się dopiero, gdy robi się chłodno. To mój mały luksus, który nie kosztował majątku.
Drugi kluczowy element to materac piankowy, a konkretnie jego grubość i gęstość. Sama przez lata spałam na cienkiej gąbce, która po roku zrobiła się nierówna i budziłam się z bólem pleców. Dopiero przy kolejnym meblu postawiłam na 16 cm materac piankowy na stelazu listwowym i to była rewolucja. Stelaz listwowy zapewnia cyrkulację powietrza, więc materac nie zaparowuje i nie robi się w nim wilgoć, a odpowiednia grubość pianki sprawia, że kręgosłup ma podparcie przez całą noc. Jeśli planujesz spać na kanapie regularnie, nie oszczędzaj na tej warstwie – różnica jest taka jak między spaniem na podłodze a na porządnym łóżku.
If you liked this article therefore you would like to collect more info with regards to Zasób i implore you to visit the page.